ในช่วงปลายของรัชสมัยราชวงศ์ ซุ้ย มีพระภิกษุสงฆ์รูปหนึ่งนามว่า "เทียน ไถ จุง จู่ ซือ" ท่านเป็นพระผู้มีศีลาจารวัตรที่งดงามและเพียบพร้อมไปด้วยภูมิปัญญาอันสูงส่ง แม้องค์จักรพรรดิก็ทรงเลื่อมใสศรัทธาท่านมาก
แต่เดิมก่อนหน้านั้น จิตใจของผู้คนล้วนโหดเหี้ยม ชอบทั้งกินทั้งฆ่าสัตว์เป็นอาหารพระอาจารย์ผู้เปี่ยมด้วยเมตตาจิตได้พร่ำเทศนาอบรมสั่งสอน ให้คนทั้งหลายได้รู้ถึงบาปบุญคุณโทษและหยุดฆ่าสัตว์ตัดชีวิต จนในที่สุดผู้คนสามารถเข้าใจกฎแห่งกรรมได้ดีแล้ว ท่านจึงนำพาบรรดาสานุศิษย์ทั้งหลายให้ร่วมใจกันสละทรัพย์สินเงินทอง นำไปซื้อที่ดินเป็นอาณาบริเวณกว้างถึง ๔๐๐ ไร่ พร้อมกับร่วมแรงกันปลูกพันธ์ุไม้ ต้นไม้ ให้ร่มรื่นสุขสบายงดงามดังเนรมิต และนั่นก็คือ "สวนปล่อยสัตว์" อันเป็นที่ซึ่งผู้ใจบุญทั้งหลายพากันนำเอาสัตว์มากมายมาปล่อย แม้ในสมัยราชวงศ์ หมิง พระอาจารย์ เหลียน ฉือ ต้าซือ ก็เคยมาเยือนสวนแห่งนี้
องค์พระจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ ซุ้ย ขณะนั้นได้ทรงพระราชทานป้ายอาญาสิทธิ์ มาตั้งประดิษฐานไว้เพื่อประกาศให้เป็นเขตอภัยทาน ห้ามมิให้ผู้ใดทำอันตรายต่อสัตว์ทุกชนิดในสวน
นับจากนั้นเรื่อยมา รัชทายาททุกพระองค์เมื่อได้ขึ้นครองราชเป็นกษัตริย์ ก็ทรงถือเป็นพระราชประเพณีที่ต้องเสด็จมาปล่อยสัตว์ในสวนแห่งนี้
จนกระทั่งล่วงเข้ามาสู่สมัยราชวงศ์ ถัง ก็ได้นำเอาไปเป็นแบบอย่างที่ดี มีการออกเป็นพระราชกำหนด ให้แต่ละหัวเมืองสร้างสวนสำหรับปล่อยสัตว์ขึ้น ผู้ที่อยากมีอายุยืนมักพากันมาปล่อยสัตว์ในสวนที่ทางราชการสร้างขึ้น
ตามระเบียงศาลาในสวนปล่อยสัตว์แต่ละแห่งเต็มไปด้วยภาพประกอบคำกลอนเขียนบรรยายหลักธรรมสอนให้คนทั้งหลายละเว้นจากการฆ่าสัตว์ ในอดีตทุกคนต่างสรรเสริญในความมีจิตเมตตากรุณาที่กว้างใหญ่ ผู้บำเพ็ญธรรมทั้งหลายล้วนรักใคร่เอ็นดูสัตว์และต้องการให้คนรุ่นหลังปฏิบัติตาม มีนักบุญและสาธุชนมากมายหลายท่านที่ปฏิบัติเช่นนี้น่าเสียดายที่เวลาผ่านไป....ท่านเหล่านั้นได้ตายจากไปหมดแล้ว
อนิจจา.....สวนปล่อยสัตว์ในอดีต
ทุกวันนี้กลายเป็นเพียงสวนสาธารณะให้คนเดินเล่นเท่านั้น
สิ่งที่ดีงามในอดีต ไม่หลงเหลือให้เห็น
แสงแห่งเมตตาธรรมในใจคนดับวูบลง!
ไม่ว่าสัตว์อะไร ก็จับมาฆ่ากินเป็นๆ!
นกปลาที่เคยอยู่อย่างอิสระ ใครอยากจับก็จับ
ใครอยากฆ่าก็ฆ่า! ทั้งวันทั้งคืนไม่เคยงดเว้น
เวลานี้ไม่ว่าที่ไหนก็มีการแข่งขันกัน ยิงนก ตกปลา ล่าสัตว์ เห็นการเข่นฆ่าทำลายชีวิตผู้อื่นเป็นเกมกีฬา
ช่างน่าเอน็จอนาถใจเหลือเกิน.....ทำไมคนทุกวันนี้กลับกลายเป็นแบบนี้?
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น