ครั้งหนึ่ง ข้าราชการชั้นผู้น้อยนามว่า ข้ง อี้ ได้เห็นชาวประมงนำเต่ามาขาย เขาบังเกิดจิตเมตตาสงสารจึงซื้อเต่าตัวนั้นแล้วนำไปปล่อยที่แม่น้ำใหญ่ เต่าตัวนั้นพอถูกปล่อยลงน้ำ ก็ยังเหลียวหลังกลับมามองดูหน้าของ ข้ง อี้ ราวกับรู้สำนึกในพระคุณที่เขาได้ช่วยชีวิต
ต่อมาอีกไม่นาน ข้าราชการผู้น้อย ข้ง อี้ ประสบโอกาสได้สร้างคุณความดีอันเป็นประโยชน์ให้แก่แผ่นดินอย่างใหญ่หลวง จึงได้รับพระราชทานตำแหน่งสถาปนาขึ้นเป็น "มหาอุปราช" ขณะที่ได้เข้ารับพระราชทานตราประทับประจำตำแหน่งจากองค์จักรพรรดิท่านก็ได้พบว่า บนหลังตราประทับประจำตำแหน่งของท่านนั้น ได้รับการแกะสลักเป็นรูปเต่ากำลังเหลียวหลังกลับมามองดู
หลังจากที่ได้คิดพิจาณาดูด้วยความแปลกใจ ท่านมหาอุปราชก็หวนระลึกได้ถึงครั้งที่ท่านได้เคยปล่อยเต่าตัวหนึ่งไป มาบัดนี้ท่านจึงเชื่อมั่นว่าเป็นด้วยบุญกุศลที่ได้ช่วยชีวิตเต่าตัวนั้นในอดีต จึงส่งผลเกื้อหนุนให้ท่านรุ่งเรืองก้าวหน้าในหน้าที่ราชการ จนกระทั่งได้เป็นถึงมหาอุปราชในที่สุด
ท่านมหาอุปราชนำตราประทับนี้ติดตัวไว้เสมอเพื่อเป็นเครื่องเตือนใจตน

ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น