ในปีที่ ๙ แห่งรัชสมัยของกษัตริย์ หมิง เสิน จง ที่เมืองหังโจวใกล้ๆกับพระราชวังริมทะเลสาบ บ้านของครอบครัวสกุลอี้ ได้ถูกโจรเข้าปล้น
ครั้นบุตรสาวของสกุลอี้ทราบข่าว จึงกลับมาเยี่ยมมารดาพร้อมกับนำปลาไหลมามอบให้ ๑๐ ตัว แต่นางอี้ผู้เป็นมารดาไม่ชอบฆ่าสัตว์ จึงพูดบ่ายเบี่ยงให้นำไปเก็บไว้ก่อน บุตรสาวของนางจึงนำปลาไหลไปปล่อยลงในโอ่งน้ำแล้วปิดฝาขังไว้
อีก ๒-๓ วันต่อมาเมื่อบุตรสาวลากลับไปแล้ว คุณนายอี้ ก็ลืมเรื่องปลาไหลไปเสียสนิท มีอยู่คืนหนึ่งนางได้ฝันว่ามีคน ๑๐ คนใส่เสื้อสีเหลืองสวมหมวกยอดแหลม เดินเข้ามาในห้องแล้วคุกเข่าลงข้างเตียงพร้อมกับวิงวอนขอให้นางช่วยชีวิตพวกเขาด้วย
พอรุ่งเช้าคุณนาย อี้ ตื่นขึ้นมาด้วยความไม่สบายใจเลย เฝ้าแต่ครุ่นคิดว่าทำไมจึงฝันเช่นนั้น? และมีใครกันเล่าที่ต้องการให้นางช่วย?
เมื่อเป็นเช่นนี้นางจึงไปเชิญอาจารย์ผู้เชี่ยวชาญมาที่บ้านเพื่อค้นหาคำตอบ ครั้นอาจารย์หมอดูได้ตรวจสอบแล้วก็กล่าวขึ้นว่า
"ความฝันของคุณนายไม่ใช่เรื่องเลวร้าย คุณนายไม่ต้องหวาดกลัวอะไร เพียงแต่ภายในบ้านมีสัตว์ขอร้องว่าให้ปล่อยพวกเขาไปเถิด"
ทันทีที่หมอดูกลับไปแล้ว คุณนายอี้จึงสำราวจดูจนทั่วบ้านจึงได้พบปลาไหลที่ลูกสาวของนางขังไว้ในโอ่งเมื่อคราวที่มาเยี่ยมรวมทั้งหมด ๑๐ ตัว นางถึงกับสะดุ้งพลางคิดไปว่า หากไม่ใช่เพราะความฝันและถ้าขืนช้าไปเพียงนิดเดียวชีวิตทั้ง ๑๐ นี้จะต้องตาย เท่ากับนางได้ก่อกรรมหนักเพราะความประมาทเลินเล่อ!
ผู้มีปัญญาหยั่งรู้ย่อมทราบดีว่า ปลาไหลเหล่าน้ันชาติก่อนต้องเคยเป็นคน ชาตินี้แม้ว่าจะต้องรับกรรมเกิดมาเป็นสัตว์ แต่จิตวิญญาณภายในก็ยังเป็นคน
หลังที่คุณนายเจ้าของบ้าน ปล่อยปลาไหลทั้ง ๑๐ ตัวไปแล้ว บ้านสกุลอี้ก็ประสบแต่ความเจริญรุ่งเรืองยิ่งขึ้นๆ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น