กุศลของบรรพบุรุษ

     หัน ซือ เนิ่น เป็นข้าราชการอยู่ในมณฑล เจียงซู นับย้อนขึ้นไปตั้งแต่บรรพบุรุษแต่ละรุ่นลงมาล้วนลำบากยากจนมาก บรรพชนหลายชั่วคนของเขาสร้างบ้านเรือนอยู่ใกล้ๆกับป่าช้านอกเมือง

     ครั้นสืบต่อมาถึงรุ่นคุณปู่ของ หั่น ซือ เนิ่น ท่านเป็นคนมีนิสัยชอบปล่อยสัตว์แม้ว่าจะฐานะยากจน แต่ทุกๆวันเวลาเช้าตรู่ ท่านจะถือไม้กวาดออกไปกวาดหอยโข่งที่คลานอยู่บนทางเดินใกล้ลำธารให้มันลงไปอยู่ในน้ำ เพื่อจะได้รอดพ้นจากการถูกชาวบ้านเก็บไปกิน บางครั้งคุณปู่ต้องเดินกวาดไปเป็นระยะทางไกลเป็นสิบๆลี้ แม้กระนั้นท่านก็ยังคงอดทนต่อความหิวและความเหน็ดเหนื่อย ท่านผู้เฒ่าพากเพียรปฏิบัติเช่นนี้อยู่ทุกวันไม่เคยขาดเป็นเวลาถึง ๔๐ ปี จนกระทั่งล่วงลับจากโลกนี้ไป

     กาลเวลาผ่านมาจนถึงรุ่นของ หั่นซือเนิ่น ผู้เป็นหลาน ก่อนที่เขาจะได้รับราชการปีนั้นเขาได้ฝันเห็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์องค์หนึ่งกล่าวกับเขาว่า

     "ปู่ของเจ้าช่วยเหลือสัตว์เป็นเวลาถึง ๔๐ ปี มีกุศลมากมายมหาศาล ต่อไปในภายหน้าลูกหลานจะได้เป็นข้าราชการมีแต่ความเจริญรุ่งเรือง โดยเฉพาะตัวเจ้าจะได้เป็นถึงผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน"

     ต่อมาความฝันนั้นก็ปรากฏเป็นจริง หั่นซือเนิ่น ได้รับพระราชโองการแต่งตั้งให้เป็นถึงมหาอุปราช ออกไปปกครองเมืองขึ้นหน้าด่าน ท่านปฏิบัติหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์สุจริตสร้างคุณงามความดีแก่ชาติบ้านเมืองจนได้รับพระราชทานป้ายอาญาสิทธิ์จากองค์จักรพรรดิให้ลูกหลานทุกคนในวงศ์ตระกูลมีสิทธิ์เข้ารับราชการสืบต่อกันไป