เศรษฐีใหญ่แห่งมณฑลเจียงซูคนหนึ่ง มีเงินทองทรัพย์สมบัติมากมาย ดังนั้นเขาจึงทำตัวสุรุ่ยสุร่าย ใช้จ่ายเงินทองอย่างฟุ่มเฟือย โดยเฉพาะสิ่งที่เขาชอบมากที่สุดก็คือเรื่องสรรหาของแปลกๆมากิน
วันหนึ่งเศรษฐีคนนี้จัดงานเลี้ยงขึ้นที่บ้านเขาสั่งให้พ่อครัวใช้เนื้อตะพาบน้ำมาทำอาหารแต่ขณะที่คนครัวกำลังจะฆ่าตะพาบก็สังเกตว่า มันมีน้ำตาไหลออกมาไม่ยอมหยุดทำให้เขาใจอ่อนไม่อยากฆ่าจึงไปรายงานต่อเศรษฐีเจ้าของบ้านและชักชวนให้มาดูพร้อมกับพูดอ้อนวอนต่อนายจ้างของตน ให้ปล่อยตะพาบน้ำไปเสียเถิด
แต่เศรษฐีคนนี้ไม่ใช่คนมีเมตตา แทนที่จะรู้สึกเวทนาสงสารเขากลับโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ คว้ามีดได้ก็ฟันคอตะพาบน้ำตัวนั้นทันที! หัวของมันขาดกระเด็นไปบนอากาศเลือดกระจายเต็มพื้น! ทุกคนต่างก็ตกใจในการกระทำอันโหดเหี้ยมของนายจ้าง ตะพาบน้ำที่ตายถูกนำไปปรุงเป็นอาหารพิเศษ ส่วนหนึ่งนำไปเลี้ยงแขกในงาน อีกส่วนหนึ่งใช้เลี้ยงญาติพี่น้อง
เศรษฐีเจ้าภาพลิ้มรสเนื้อตะพาบที่ฆ่าด้วยน้ำมือตนเองไปได้ไม่กี่ชิ้น เขาก็เกิดอาการปวดหัว ตัวร้อน ตาพร่ามัวมองไม่เห็น แล้วหน้ามืดเป็นลมหมดสติไปต่อหน้าแขกเหรื่อที่มาร่วมงาน
ญาติพี่น้องและภรรยาหามเขาเข้าไปในห้องแล้วช่วยกันพยาบาล แต่เมื่อเศรษฐีรู้สึกตัวลืมตาขึ้นก็ร้องโวยวายว่ามีหัวตะพาบลอยอยู่เต็มไปหมด เขาพูดเพ้อแต่ว่าถูกหัวตะพาบเป็นร้อยๆหัวรุมกัดตามเนื้อตัวจนทนไม่ไหวแล้ว หมอเก่งๆมากมายหมดปัญญารักษา
เศรษฐีใหญ่เพ้ออยู่อย่างนี้ ๓ วัน ๓ คืน ดิ้นกระสับกระส่ายแล้วก็ตายไปอย่างทุกข์ทรมาน

ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น