ฆ่าอย่างไร ก็ตายอย่างนั้น

     ที่มณฑล เจียงซู เมืองฉางโจว ตำบลเหิงหลิน เป็นสถานที่ซึ่งมีบึงน้ำกว้างใหญ่ห้อมล้อมไปด้วยต้นหลิวขึ้นอยู่โดยรอบ เหตุนี้เองทำให้นกกระจอกจำนวนมากพากันบินมาพำนักอาศัยอยู่เป็นประจำ สร้างบรรยากาศให้รื่นรมย์เบิกบานใจแก่ผู้คนที่ได้พบเห็น 

     แต่สำหรับคนแซ่ หวาง ไม่รู้สึกเช่นนั้น เขากลับเห็นเป็นหนทางทำมาหากิน ทุกๆวันนายหวางจะออกไปทำกับดักไว้ตามโพรงหญ้าแล้วส่งเสียงไล่ต้อนสัตว์ นกกระจอกตัวเล็กๆมักจะตกใจหนีเข้าไปเหยียบถูกกับดักที่เขาวางไว้ ก้อนหินซึ่งผูกติดอยู่บนกับดักก็จะหล่นลงมาทับเหยื่อตัวน้อยๆจนตาย เขาทำเช่นนี้ก็เพื่อจะนำเอานกเหล่านั้นไปขายที่ตลาด

     การกระทำดังกล่าวของนายหวางไม่เพียงแต่จะทำให้นกกระจอกมากมายต้องถูกสังหารยังสร้างความเดือดร้อนให้ชาวบ้านและเด็กเล็กๆ ที่เผลอเดินไปเหยียบถูกกับดักของเขาเข้า ผู้เคราะห์ร้ายมักพากันสาบแช่งอย่างโกรธเคือง คนทั้งตำบลต่างก็เบื่อหน่ายและเอือมระอาเสียเหลือเกิน

     นายหวางประพฤติตัวเป็นที่รังเกียจเช่นนี้อยู่ได้ไม่นานก็ป่วยเป็นโรคประหลาด ต้องรู้สึกเจ็บปวดทรมานราวกับกระดูกแตกร้าวไปหมดทั้งตัว เขาดิ้นทุรนทุรายทนไม่ไหวและกัดถูกลิ้นตัวเองจนแหลกแล้วขาดใจตายไป! โดยมีอาการเลือดไหลทะลักออก หู ตา และจมูกไม่ผิดอะไรกับถูกหินก้อนใหญ่หล่นทับบนร่าง