เกิดเป็นควายทุกข์แค่ไหน

     ในปีที่ ๒๐ แห่งรัชสมัยราชวงศ์ ชิง คราวนั้นผู้คนจำนวนมากได้พากันไปไหว้พระที่วัดบนเขา จิ่ว หัว มีนักศึกษากลุ่มหนึ่งว่างจากการเรียน จึงถือโอกาสชักชวนกันไปเที่ยวด้วยเมื่อพวกเขาเดินไปเห็นรูปควายที่กำแพงวัดรูปหนึ่ง มีอักษรเขียนไว้ว่า ให้คนเราเลิกฆ่าวัวควายและหยุดกินเนื้อ นักศึกษาคนหนึ่งได้หัวเราะเยาะอย่างตลกขบขัน พร้อมกับพูดขึ้นว่า

     "ข้าคนหนึ่งล่ะ! ที่ต้องกินมันแน่ไม่มีเว้น....."

     ยังพูดไม่ทันขาดคำ เขาก็ชักดิ้นเป็นลมสิ้นสติ! เพื่อนๆ ที่มาด้วยกันต่างตกตะลึงท่ามกลางสายตาของสาธุชนที่มาไหว้พระต่างเชื่อว่า สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทรงพิโรธที่มีผู้ลบหลู่หลักธรรมคำสอน ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงขาดความเคารพยำเกรงฟ้าดิน ท่านจึงลงโทษ

    เพื่อนๆนักศึกษาหลายคนซึ่งเชื่อถือในสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ต่างพากันคุกเข่าต่อหน้าพระรูปของพระกษิติครรภโพธิสัตว์ ผู้ควบคุมยมโลก พร้อมกับกล่าวคำขอขมา

     น่าแปลก.....สักครู่นักศึกษาคนนั้นก็ฟื้นขึ้นมา แต่มีอาการเหมือนคนสลึมสลือ หันรีหันขวางไปทั้ง ๔ ด้าน ส่ายหัวไปมาแล้ววิ่งไล่ขวิดไปเรื่อยเหมือนควาย เพื่อนๆจึงช่วยกันจับตัวมัดใส่คานหามกลับที่พัก นักศึกษาที่คลุ้มคลั่งถูกนำไปไว้ในห้องหนังสือ คืนนั้นครูผู้ดูแลต้องการให้เขาได้นอนหลับอย่างสบายจึงแก้เชือกออก ตลอดทั้งคืนเขาทั้งเตะทั้งถีบใช้หัวชนข้าวของกระจุยกระจาย ไม่ต่างอะไรกับควายบ้า จนกระทั่งรุ่งเช้าครูเห็นท่าทางไม่ดี จึงชวนลูกศิษย์คนอื่นๆช่วยกันนำตัวเขาไปส่งบ้าน

     พ่อแม่พี่น้องของนักศึกษาคนนั้นลงความเห็นว่าควรให้นักศึกษาผู้นั้นตั้งสัจจะปฏิญาณเลิกกินเนื้อวัวควายตลอดชีวิต และเมื่อถึงวันคล้ายวันจุติของพระกษิติครรภโพธิสัตว์ก็จะขึ้นไปไหว้พระถือศีลที่วัดบนเขา

     หลังจากผ่านไปแล้ว ๑๐ วัน นักศึกษาซึ่งคุ้มดีคุ้มร้ายก็มีอาการดีขึ้น และค่อยๆ ได้สติ เมื่อหายเป็นปกติแล้วเขาจึงพูดกับทุกคนว่า

     "ข้าพเจ้าลำบากตรากตรำเหลือเกิน ยมฑูตได้เอาวิญญาณของข้าพเจ้าไปอยู่ในร่างควาย ต้องไถนาอยู่ ๑๐ วัน เพื่อจะได้รู้สำนึกว่า เกิดเป็นควายนั้นทุกข์ยากลำบากแค่ไหน"