ข้ามไปที่เนื้อหาหลัก

ใช้เงินปล่อยสัตว์


      ในสมัยราชวงศ์ ซ้ง มีนักบวชท่านหนึ่งนามว่า หยง หมิง ต้าซือ เป็นผู้ที่มีอายุยืนมาก เมื่อครั้งที่ท่านยังไม่ได้ออกบวช มีนามเดิมว่า เหยียน โซ่ว ได้รับราชการเป็นเจ้าหน้าที่กองคลังของท่านอ๋อง อู๋ เยี่ย หวัง แห่งมณฑลหังโจว 
     นายกองคลัง เหยียน โซ่ว มักจะนำเงินออกจากท้องพระคลังออกไปซื้อสัตว์ปล่อยเป็นประจำ ต่อมาจึงถูกกล่าวหาว่าประพฤติตัวมิชอบ ยักยอกทรัพย์สินของแผ่นดิน ถือเป็นความผิดอย่างใหญ่หลวงมีโทษถึงประหารชีวิต
     ท่านอ๋อง อู๋ เยี่ย หวัง เป็นผู้ทรงยึดมั่นในพระพุทธศาสนา แม้พระองค์จะทราบดีว่าเงินทองทุกบาททุกสตางค์ที่ท่านกองคลัง เหยียน โซ่ว นำไปใช้ ก็เพื่อซื้อสัตว์ปล่อยแต่กระนั้นก็ไม่อาจคัดค้านเสียงข้าราชการส่วนใหญ่ได้ พระองค์จึงมีพระดำรัสแก่ข้าราชบริพารทั้งหมดที่เกี่ยวข้องว่า
     "ขอให้พวกท่านทั้งหลาย จงคอยเฝ้าสังเกตกริยาอาการและสีหน้าของท่านกองคลัง เหยียน โซ่ว ขณะที่กำลังจะถูกประหารไว้ให้ดีก็แล้วกัน"
     เมื่อถึงเวลาประหารชีวิตทุกคนเฝ้าดูเพชรฆาตนำตัวนักโทษแผ่นดินที่เข้าประหารอย่างใจจดใจจ่อ แต่สีหน้าของนายกองคลัง เหยียน โซ่ว กลับสงบนิ่งไม่มีอาการหวาดหวั่นพรั่นพรึงเลยแม้แต่นิดเดียว สร้างความประหลาดใจให้แก่ทุกคนที่มาเฝ้าดูอย่างใกล้ชิดเป็นอันมาก
     เมื่อถูกเจ้าหน้าที่ผู้หนึ่งถามความรู้สึก เขาก็ตอบว่า
     "ข้าพเจ้าไม่ได้ลักขโมยหรือยักยอดทรัพย์สมบัติของส่วนรวม ไปใช้เพื่อประโยชน์สุขส่วนตัวเลยแม้แต่น้อย เงินทองที่ข้าพเจ้าจัดสรรออกมาใช้ก็เพื่อนำไปช่วยชีวิตสัตว์ทั้งสิ้น ทำเช่นนี้มิใช่เป็นสิ่งที่ดีหรอกหรือ ? บัดนี้ถึงคราวต้องตายไปก็นับเป็นสุขอย่างยิ่งแล้ว"
     บรรดาข้าราชการขุนนางและผู้คนทั้งหลาย พอได้รู้ซึ้งถึงจิตใจอันแท้จริงของนายกองคลัง จึงต่างลงความเห็นให้เขาพ้นจากข้อกล่าวหาปราศจากมลทินใดๆ
     เมื่อท่านอ๋อง อู่ เยี่ย หวัง มีพระบัญชาให้ปล่อยตัวเป็นอิสระแล้ว ท่านเหยียน โซ่ว จึงทูลลาออกบวช ท่านได้จำศีลภาวนาศึกษาพระคัมภภีร์จนแตกฉาน สามารถวิสัชชนาหลักธรรมคำสอนได้อย่างลึกซึ้ง ตลอดเวลาอันยืนยาวท่านเป็นที่เคารพเลื่อมใสของสาธุชนทั้งหลายตราบจนสิ้นอายุขัย


     

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

สละเนื้อช่วยนก

ในกาลก่อน เมื่อครั้งที่พระพุทธองค์ทรงดำรงพระชนม์อยู่บำเพ็ญโพธิสัตว์ธรรม ยังมิได้ตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า     วันหนึ่งพระองค์ได้ทรงทอดพระเนตรเห็นเหยี่ยวตัวใหญ่ที่ผอมโซ กำลังบินไล่ล่านกตัวเล็กๆ หมายจะกินเป็นอาหาร วิหกน้อยหวาดกลัวเป็นอันมาก มันพยายามบินหนีเพื่อเอาชีวิตรอดจนสุดกำลัง ครั้นได้แลเห็นพระบรมโพธิสัตว์ประทับอันอยู่มิไกล นกน้อยตัวนั้นจึงโผบินลงสู่อ้อมอก ของพระองค์ทันที    พญาเหยี่ยวไม่กล้าติดตามเข้าไปใกล้ ได้แต่เฝ้าบินวนอยู่ไม่ไปไหน เมื่อเป็นเช่นนี้ พญาเหยี่ยวผู้หิวโหยจึงพูดขึ้นด้วยความโมโหว่า    "ข้าแต่พระโพธิสัตว์เจ้า!  พระองค์อยากช่วยนกตัวเล็กๆ  แล้วจะปล่อยให้ข้าบาทต้องอดตายหรืออย่างไร?"     พระมหาโพธิสัตว์เมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ทรงยิ้มแล้วตรัสแก่พญานกว่า     "ท่านประสงค์จะกินสิ่งใด เพื่อคลายหิวเล่า?"     พญาเหยี่ยวได้ทูลตอบทันทีว่า     "ข้าพระองค์ อยากกินเนื้อเป็นอาหาร"     พระโพธิสัตว์จึงตรัสว่า    " ถ้าเช่นนั้นเรายินดีมอบเนื้อของเรา ให้เป็นอาหารแก่ท่านแทนเนื้อข...

ร่ำรวยได้ ก็ล่มจมได้

     ในปีที่ ๑ ของรัชสมัยราชวงศ์ชิง ทางภาคตะวันออกของมณฑลฝู่เจี่ยน มีชายคนหนึ่งทำมาหากินด้วยการฆ่าวัวเนื้อขาย ซึ่งตลอดเวลาหลายสิบปีที่ผ่านมา อาชีพนี้ก็สร้างความร่ำรวยให้แก่เขาอย่างมหาศาล จนกระทั่งอายุมากขึ้น ลูกๆของเขาก็เข้ามาดำเนินกิจการแทนโดยยึดอาชีพฆ่าวัวต่อจากบิดา      จากนั้นหลายปีมีอยู่คืนหนึ่ง เพื่อนบ้านที่อยู่ติดกันได้เห็นเขียงใหญ่ที่ใช้ตัดหัววัว กลับกลายเป็นหัวของวัวที่ถูกตัดขาด มันกลิ้งออกไปตามท้องถนนกลางดึก คืนต่อมาชาวบ้านในละแวกนั้นต่างก็ได้ยินเสียงคล้ายกับหัววัวชนกันดังสนั่นไปทั่วหมู่บ้าน ผู้คนทั้งหลายเล่าลือกันไปต่างๆนาๆ      พอย่างเข้าวันที่สาม ลูกชายของคนฆ่าวัวก็เกิดทะเลาะวิวาทกับนายทหารประจำการทั้งสองต่อสู้กันนายทหารพลาดท่าเสียทีถูกทำร้ายร่างกายจนตาย แต่ตัวลูกชายของพ่อค้าเนื้อก็ต้องถูกทางการจับตัวไปลงโทษ โดยประหารให้ตายตกไปตามกัน เมื่อคนฆ่าวัวผู้เป็นพ่อซึ่งแก่ชรามากแล้วรู้ข่าวก็หัวใจวายตายไปเพราะตกใจสุดขีด!      ในสมัยนั้นหากผู้ใดทำร้ายเจ้าหน้าที่ของทางราชการ คนในครอบครัวจะต้องพลอยได้รับโทษสถานหนักไป...

เคล็ดวิธีสู่ความเจริญรุ่งเรือง

     สมุดบันทึกของ เหลียง จิ้ง สู เขียนเล่าว่า      บรรพบุรุษของนายอำเภอ ทุ้ย อัน ชอบสร้างกุศลแจกจ่ายเสื้อผ้าอาหารและยารักษาโรคให้แก่ผู้ที่ขาดแคลนคนยากจน ตลอดชีวิตของบรรพบุรุษในแต่ละรุ่น ไม่เคยฆ่ามีแต่จะช่วยปลดปล่อยชีวิตสัตว์ทั้งหลายให้รอด ทุกครั้งที่ทำพิธีเซ่นไหว้บรรพชนหรือจัดงานเลี้ยงแขกเหรื่อก็จัดทำแต่อาหารเจไม่เคยใช้เนื้อสัตว์เลย      ครั้งหนึ่ง เพื่อนฝูงได้ให้ปูที่ยังมีชีวิตอยู่ ๒ ตะกร้าเต็มๆปูเหล่านั้นตัวอ้วนใหญ่ คนที่เห็นต่างพากันน้ำลายไหลด้วยความอยากกิน แต่ท่าน ทุ้ย อัน กลับนำปูที่ได้ไปปล่อยลงในแม่น้ำเสียทั้งหมด      ในขณะนั้นมีชายคนหนึ่งเห็นท่าน ทุ้ย อัน กระทำเช่นนั้นก็รู้สึกชื่นชมจึงได้กล่าวกับท่านว่า       "ความประพฤติของท่านเหมือนกับท่าน จาง ฟ่ง วง ไม่มีผิด ท่านเป็นบิดาของ จาก ซื่อ หลาง ซึ่งขณะนี้รับราชการอยู่ เพราะเหตุนี้ท่าน จาง ฟ่ง วง ชอบทำบุญสร้างกุศลปล่อยสัตว์มาโดยตลอด จึงส่งผลให้ จาง ซื่อ หลาง และลูกๆทุกคนมีอำนาจวาสนา เป็นข้าราชการที่ซื่อสัตย์จงรักภัคดีต่อชาติบ้านเมือง ท่าน ทุ้ย อัน...