ตะพาบน้ำช่วยรักษาโรค

     หวาง เต๋อ คุ่ย ได้สั่งให้ลูกจ้างทำตะพาบน้ำอบให้กิน เมื่อลูกจ้างนำขึ้นตั้งบนเตาไฟสักครู่หนึ่งก็เปิดฝาออกดูเขากลับพบว่าตะพาบน้ำได้ไต่ขึ้นไปเกาะแน่นอยู่บนฝาหม้อ แผ่นหลังของมันถูกไฟย่างจนสุก! แต่แขนขาและหัวยังสามารถเคลื่อนไหวไปมาได้! ลูกจ้างทำครัวรู้สึกเวทนาสงสารเหลือเกิน จึงแอบนำไปปล่อยให้หนีไปเสีย

     อยู่มาวันหนึ่ง ลูกจ้างคนนั้นเกิดล้มป่วยเป็นไข้ตัวร้อนจัดจนหายใจไม่ออก หวาง เต๋อ คุ่ย ผู้เป็นนายจึงให้เขาไปนอนรักษาตัวอยู่ที่เรือนไม้ใกล้น้ำ

     ในคืนนั้นเองเขารู้สึกว่ามีตัวอะไรบางอย่างไต่ขึ้นมาบนร่างของเขาและเย็นสบาย พอรุ่งเช้าเขาก็ตื่นขึ้นด้วยความสดชื่น อาการไข้ที่มีอยู่ได้หายไปเป็นปลิดทิ้งโดยไม่ได้กินยาใดๆเลย แต่ที่หน้าอกของเขามีดินโคลนเปื้อนอยู่เต็มไปหมด

     ลูกจ้างคนครัวจึงก้มลงสำรวจดู ก็พบตะพาบน้ำตัวหนึ่งกำลังเดินไปมาอยู่บนพื้น แต่ที่ทำให้เขาต้องแปลกประหลาดยิ่งขึ้นก็คือ บนกระดองหลังของมันมีรอยไหม้ดำเป็นวง! เขาจำได้ทันทีว่า มันคือ ตะพาบน้ำตัวที่เขาแอบปล่อยให้หนีไปนั่นเอง!

    ตะพาบน้ำตัวนั้นเงยหน้าขึ้นมองเขา....แล้วค่อยๆคลานจากไป