นิทานปล่อยสัตว์ ๑๐๐ เรื่อง

     ที่มณฑล เจียงซี อำเภอ หลูหลิง มีพรานล่าสัตว์คนหนึ่งชื่อ อู่ถัง ฝีมือยิงธนูของเขาเก่งฉกาจมาก ทุกครั้งที่ออกไปล่าสัตว์ นายพรานผู้นี้จะพาลูกชายไปด้วยเสมอ      วันหนึ่ง ขณะที่อู่ถังกำลังแอบซุ่มดักสัตว์ ก็เหลือบไปเห็นแม่กวางเดินเที่ยวเล่นอยู่ไม่ไกล ลูกกวางตัวน้อยรู้สึกอบอุ่นและเป็นสุขใจอย่างยิ่งที่ได้อยู่ใกล้ๆแม่      ขณะนั้นเองนายพรานอู่ถัง ก็น้าวคันธนูยิงออกไป เพียงเสี้ยววินาทีลูกธนูอันแหลมคมก็พุ่งแหวกอากาศไปอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าตรงเข้าเสียบทะลุสีข้างของลูกกวางทันที! ความแรงของลูกธนูทำให้ลูกกวางล้มลง และแล้วชีวิตของลูกกวางน้อยก็ถูกพิฆาตให้ดับดิ้นตายจากแม่ของมันไปในเวลาไม่กี่อึดใจ!       แม่กวางเห็นลูกน้อยแสนรักตายไปต่อหน้าโดยมิทันได้ปกป้อง ก็หวีดร้องออกมาเหมือนดังจะขาดใจ มันวิ่งอ้อมไปอ้อมมาพร้อมกับใช้ลิ้นเลียบาดแผลเพื่อให้เลือดหยุดไหล แม่กวางพยายามใช้จมูกทั้งดันทั้งเขย่าตัวลูกกวางอยู่ตลอดเวลา หวังจะให้ลูกน้อยฟื้นคืนกลับมามันเป็นภาพที่แสนรันทดใจเสียเหลือเกิน...       แต่นายพรานนักยิงธนูไม่รู้สึกส...

เครดิตภาพคุณ dekdee จากเวป  www.arunsawat.com จักจั่นที่พบเห็นอยู่ตามกิ่งไม้ ช่วงชีวิตนั้นแสนสั้น อยู่ได้เพียงไม่กี่วันก็ต้องตาย คนที่คิดจะจับมาเพื่อความสนุกเพลิดเพลินควรมีใจคิดสงสาร มนุษย์ทั้งหลายไม่ว่าร่ำรวยหรือยากจน สูงศักดิ์หรือต่ำต้อย โง่เขลาหรือฉลาด สุดท้าย...ก็มีวันที่ต้องตายจากโลกนี้ไปเช่นเดียวกัน หลักธรรมคำสอนในคัมภีร์ ในหนังสือธรรมะ ผู้ใดหมั่นศึกษา หมั่นพิจารณา หมั่นปฏิบัติให้มาก ก็จะค่อยๆ แปรเปลี่ยนจิตใจและอุปนิสัยให้ดีงาม เมื่อสามารถเข้าถึง "ธรรม" ก็จะสำนึกในพระคุณของฟ้าดิน "กฎแห่งกรรม" ใครทำดี ย่อมได้ดี ใครทำชั่วย่อมได้ชั่ว เป็นกฎธรรมชาติที่สุด หากรู้แล้วยังไม่เชื่อ ไม่ปฏิบัติ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ก็ช่วยอะไรไม่ได้ เอาแต่ฆ่าสัตว์ กินสัตว์ ทำลายผู้อื่น สุดท้ายต้องจบชีวิตกันอย่างไร...ใครบ้างที่รู้? หากยึดถือแต่ทิฐิตลอดเวลา สิ่งที่ผิด พูดว่าถูก สิ่งที่ถูกกลับว่าผิด ย่อมทำชั่วกันได้ไม่หยุดยั้ง บาปกรรมจะทบทวีท่วมฟ้า! สาธุชนผู้ที่สามารถพิจารณาจนเห็นแจ้งในสัจธรรม ย่อมจะบังเกิดศรัทธามั่นคง หนักแน่นจริงใจ สามารถ...

     ในสมัยราชวงศ์ ซ้ง มีนายอำเภอท่านหนึ่งแซ่ พัน เป็นคนที่ตั้งมั่นอยู่ในศีลธรรม ทุกวันหลังจากเสร็จสิ้นภาระกิจการงาน ท่านชอบศึกษาพระคัมภีร์ของพระสมันตภัทรโพธิสัตว์ซึ่งอบรมให้เราหมั่นสำนึกตนอยู่เนืองๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสอนให้มนุษย์ทุกคนมีความเมตตากรุณาต่อทุกชีวิตในโลก อันเป็นจิตเมตตาที่กว้างใหญ่ดุจฟ้าดิน      ตั้งแต่เริ่มเข้ามาดำรงตำแหน่งเป็นนายอำเภอ ท่านได้ติดประกาศสั่งห้ามมิให้จับสัตว์ไม่ว่าจะเป็นสัตว์บกหรือสัตว์น้ำ หากผู้ใดฝ่าฝืนต้องถูกลงโทษ เพราะฉะนั้นทุกหนทุกแห่งที่นายอำเภอท่านนี้ไปปกครองดูแล สัตว์ทั้งหลายก็จะมีชีวิตอยู่อย่างร่มเย็นเป็นสุขไม่ต้องกลัวถูกคนทำร้าย บรรดาสัตว์น้ำพวก ปลา ปู กุ้ง หอย ก็พากันแหวกว่ายไปมาอย่างสบายๆ      เวลาแห่งความสุขมันช่างสั้นเสียเหลือเกิน วาระที่นายอำเภอใจบุญจะต้องโยกย้ายไปประจำอยู่ในเมืองอื่นก็ได้เวียนมาถึง กลางดึกคืนนั้นท่านหลับฝันไปว่า ในแม่น้ำลำธารและป่าเขา มีเสียงของสัตว์มากมายหลายหมื่นชีวิตรำ่ร้องดังออกมาว่า      " ท่านผู้มีเมตตาจิตกำลังจะจากพวกเราไปแล้ว! ในภายหน้าเราคงต้องจะถูกเ...

     ในสมัยราชวงศ์ฮั่น มีท่านอ๋องพระองค์หนึ่งได้รับสนองพระราชโองการ จากองค์จักรพรรดิแต่งตั้งให้เป็นราชฑูตเพื่อไปเจริญสัมพันธไมตรีกับแค้วนต่างๆ      ครั้งหนึ่ง ในระหว่างที่ท่านอ๋องเดินทางผ่านทะเลทรายอันร้อนระอุ ได้พบงูตัวหนึ่ง กำลังดิ้นกระเสือกกระสน พยายามจะไปให้ไกลถึงแอ่งน้ำใกล้ๆ พระองค์สังเกตเห็นว่ามันได้รับบาดเจ็บที่หัวมีเลือดไหล และอ่อนระโหยโรยแรงเต็มที่ ท่านอ๋องราชฑูตจึงหยุดพักการเดินทางแล้วนำยาสมุนไพรมาทารักษาให้ หลังจากนั้นพระองค์ก็ใช้ไม้เท้าค่อยๆประคองงูตัวนั้นลงไปในแอ่งน้ำ มันจึงสามารถฟื้นตัวและว่ายตามน้ำไป      อีกหลายเดือนต่อมา เมื่อท่านอ๋องเดินทางกลับจากหัวเมืองชายแดนผ่านมาที่เดิมก็พบงูตัวที่ท่านเคยช่วยเหลือมาคอยท่าอยู่ ปากของมันคาบลูกแก้วลูกหนึ่งเอาไว้ ครั้นเหลือบเห็นท่านอ๋องผู้มีพระคุณเข้ามาใกล้ มันจึงคายลูกแก้ววางลงบนพื้นทราย ลูกแก้วนั้นยามต้องแสงอาทิตย์ก็ส่องประกายระยิบระยับดูสวยงาม ท่านอ๋องทรงเป็นผู้มีจิตใจงดงามสะอาดหมดจดพระองค์ช่วยเหลือผู้อื่นโดยมิหวังผลตอบแทน เมื่อเห็นงูนำลูกแก้วมามอบให้เพื่อตอบแทนที่เคยช่วยชีวิต ท่...

     ในสมัยราชวงศ์ฮั่น ณ ดินแดนแถบทิศเหนือบนเทือกเขา หัว อิน ชัน สามีภรรยาสกุล "หยาง" เป็นชาวไร่ชาวนาได้กำเนิดบุตรชายคนหนึ่ง ทั้งสองตั้งชื่อให้ว่า "หยางเปา"       หยางเปา เกิดในท่ามกลางธรรมชาติที่แวดล้อมด้วยทิวเขาอันเงียบสงบ ซึ่งกล่อมเกลาจิตใจของเด็กน้อยให้งดงามละเอียดอ่อน ครั้นเติบโตเจริญวัยมีอายุได้ ๙ ขวบ เขามีจิตใจเมตตาโอบอ้อมอารีย์ น่ารักเฉลียวฉลาด ไม่ว่าใครได้พบเห็นก็รักใคร่เอ็นดู       วันหนึ่ง ขณะที่หยางเปากำลังเดินเล่นอยู่ตามไหล่เขา ก็พบนกกระจิบตัวหนึ่งได้รับบาดเจ็บตกอยู่ที่พื้นมิหนำซ้ำยังถูกฝูงมดรุมกัดจวนจะสิ้นใจ หนูน้อยรู้สึกสงสารจับใจจึงรีบตรงเข้าไปประคองนกน้อยตัวนั้นทันที แล้วค่อยๆปัดมดออกจนหมด      เมื่อกลับถึงบ้าน เขาก็เก็บกิ่งไม้ไผ่มาทำกรงเพื่อให้นกพักอาศัย ทุกๆวันเด็กน้อยจะเก็บดอกไม้สีเหลืองซึ่งเป็นยาสมุนไพรมารักษา เวลาผ่านไปไม่นานนกกระจิบตัวนั้นก็หายดีเป็นปกติ มีขนขึ้นเต็มดูสวยงามดังเดิม เขาจึงปล่อยให้มันบินขึ้นสู่ท้องฟ้าอีกครั้ง      อยู่มาคืนหนึ่ง หยางเปา ได้ฝันไปว่า มีกุ...

     คนแซ่ ฟั่น อาศัยอยู่ในมณฑล เจียงซู ภรรยาของเขาได้ป่วยเป็นวัณโรค อาการหนักมากใกล้จะตายแต่มีหมอแนะนำให้ใช้มันสมองของนกกระจอก ๑๐๐ ตัว มากินเป็นยา และต้องกินให้ได้ครบตามจำนวนภายใน ๒๑ วัน จะขาดไปสักตัวเดียวก็ไม่ได้ มิเช่นนั้นการรักษาก็จะไร้ผล      นายฟั่น ผู้เป็นสามีจึงรีบออกหาซื้อนกกระจอกจนได้ครบ ๑๐๐ ตัว เขาตั้งใจจะนำมาใช้รักษาภรรยาผู้เป็นที่รักยิ่งของตน แต่เมื่อภรรยาของเขาทราบก็โกรธเคืองมาก และพูดขึ้นว่า       "ข้าพเจ้าคนเดียวก็มีชีวิตเดียว แต่เพียงเพื่อรักษาชีวิตตัวเองไว้ กลับต้องทำลายชีวิตผู้อื่นถึงหนึ่งร้อยชีวิต เช่นนี้แล้วข้าพเจ้ายอมตายเสียดีกว่า นกกระจอกแม้แต่ตัวเดียวข้าพเจ้าก็จะไม่ยอมให้ท่านฆ่า และหากแม้นว่าท่านรักข้าพเจ้าอย่างแท้จริง ก็จงปล่อยนกทั้งหมดไปเถิด ทำได้เช่นนี้ข้าพเจ้าจึงจะสบายใจและเป็นสุข"       ฝ่ายสามีเมื่อได้ฟังคำวิงวอนของภรรยาแล้วก็ใจอ่อน เขาจึงตัดสินใจปล่อยนกไปทั้งหมด หลังจากนั้นไม่นานนักภรรยาของเขาก็มีอาการดีขึ้น โรคร้ายก็ค่อยๆทุเลาลงและหายไปอย่างน่าอัศจรรย์ โดยที่นางไม่ได้กินยาใดๆเลย ...